‘U hoeft me niet uit te lachen, alsof ik hier de gek ben, hoor!’, tetter ik

Het is kwart voor acht ’s morgens. Ik trek het rolgordijn van het voorraam omhoog om te kijken of ik ons jongere buurmeisje al aan zie komen. Ze loopt vandaag met ons mee naar school. Ik zie haar nog niet, maar ik zie wel iets anders.